80 οικογένειες σε αναμονή για ένα νέο ξεκίνημα στην ελληνική περιφέρεια – Τον δρόμο που άνοιξαν μια δασκάλα και ένας ιερέας στη Φουρνά Ευρυτανίας ακολουθούν πλέον πέντε χωριά και η ζήτηση είναι τόση ώστε δεν επαρκούν οι κατοικίες
Υπάρχουν χωριά στην Ελλάδα όπου το μεγαλύτερο στοίχημα δεν είναι να χτιστεί κάτι καινούριο, αλλά να κρατηθεί ζωντανό αυτό που ήδη υπάρχει. Ενα σχολείο, ένα καφενείο, μια μικρή επιχείρηση. Και πάνω απ’ όλα, η πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη. Ολα εκείνα που μοιάζουν αυτονόητα, αλλά στην ελληνική ύπαιθρο μπορούν να κρίνουν αν ένας τόπος θα παραμείνει ζωντανός. Αν θα υπάρχουν παιδιά στους δρόμους, οικογένειες στα σπίτια και άνθρωποι που θα μπορούν να φανταστούν το μέλλον τους εκεί όπου ζουν.
Στη Φουρνά Ευρυτανίας, η σκληρή αυτή πραγματικότητα μετατράπηκε πριν από λίγα χρόνια σε μια τολμηρή προσπάθεια, που στα μάτια πολλών έμοιαζε σχεδόν αδύνατη. Η ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή. Ηταν 2024, όταν το μικρό ορεινό χωριό, κρυμμένο ανάμεσα στα παρθένα βουνά της Ευρυτανίας, έγινε το σημείο εκκίνησης μιας ξεχωριστής πρωτοβουλίας με στόχο να επιστρέψει η ζωή σε έναν τόπο που έβλεπε τον πληθυσμό του να μειώνεται και το σχολείο του να απειλείται με κλείσιμο. Πλέον, το ένα μετά το άλλο, χωριά σε όλη την Ελλάδα ακολουθούν το παράδειγμα της Φουρνάς – ζητώντας, μάλιστα, τη βοήθεια και την «τεχνογνωσία» που έχουν αποκτήσει οι πρωτοστάτες της Φουρνάς. Στο «κίνημα» της Φουρνάς μετέχουν η Ζίτσα στα Ιωάννινα και το Κόκκινο Χωριό στη Βοιωτία, ενώ η ακριτική Ορεστιάδα ακολουθεί τα βήματα της «Νέας Ζωής στο Χωριό», όπως βαπτίστηκε η πρωτοβουλία, ώστε να κρατηθεί και να ενισχυθεί ο τοπικός πληθυσμός.
Η δασκάλα και ο ιερέας
Η δασκάλα Παναγιώτα Διαμαντή, η οποία μεγάλωσε στη Μακρακώμη, αλλά έχει ρίζες από την περιοχή της Φουρνάς, και ο ιερέας του χωριού, π. Κωνσταντίνος Ντούσικος, ξεκίνησαν μια διαφορετική εκστρατεία, απευθύνοντας δημόσιο κάλεσμα σε οικογένειες που θα ήταν διατεθειμένες να αφήσουν τις μεγαλουπόλεις και να ξεκινήσουν μια «Νέα Ζωή στο Χωριό». Για να γίνει αυτό πραγματικότητα, στους ανθρώπους που ανταποκρίθηκαν προσφέρθηκαν τα απαραίτητα για ένα νέο ξεκίνημα. Στέγη, εργασία και οικονομική στήριξη μέσα από ιδιωτικές πρωτοβουλίες και δωρεές. Αναζητώντας λύσεις για όλα αυτά με επίκεντρο το χωριό της Ευρυτανίας, ουσιαστικά απάντησαν στα ανάλογα ζητήματα που προκύπτουν σε όλες τις περιοχές που ακολουθούν το εγχείρημα. Στόχος των πρωτοπόρων της Φουρνάς δεν ήταν μόνο να παραμείνει ανοιχτό το σχολείο, αλλά να δημιουργηθούν ξανά οι προϋποθέσεις ώστε στην περιοχή να εγκατασταθούν οικογένειες, παιδιά και να ζωντανέψει η καθημερινότητα.
Σήμερα, δύο χρόνια μετά, βλέποντας τα πρώτα αποτελέσματα, θα μπορούσε να πει κανείς πως δεν τα πήγαν άσχημα. Στη Φουρνά άνοιξε πρόσφατα φούρνος, τελέστηκε ο πρώτος γάμος μετά από σχεδόν 11 χρόνια, ενώ στην πλατεία ακούγονται περισσότερες παιδικές φωνές. Στο χωριό ζουν πλέον 27 παιδιά, από τα οποία τα 18 ήρθαν στην περιοχή μετά την έναρξη της πρωτοβουλίας. Για ένα χωριό που μέχρι πριν από λίγα χρόνια έδινε μάχη για να κρατήσει ανοιχτό το σχολείο του, οι αριθμοί αυτοί έχουν ξεχωριστή σημασία.
Η προσπάθεια, πάντως, συνεχίζεται στη Φουρνά, όπου το ενδιαφέρον παραμένει έντονο. Τρεις ακόμη οικογένειες βρίσκονται σε αναμονή, αφού μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν διαθέσιμες κατοικίες για να εγκατασταθούν. Μιλώντας στο «ΘΕΜΑ», η κυρία Διαμαντή αναφέρεται στα σπίτια της Δασικής Υπηρεσίας, τα οποία είχαν χτιστεί για να στεγάσουν τις οικογένειες των εργαζομένων στο Δασαρχείο, αλλά σήμερα παραμένουν κλειστά, αφού οι υπάλληλοι που υπηρετούν στην περιοχή είναι ντόπιοι και έχουν τις δικές τους κατοικίες. Η ίδια ευελπιστεί ότι σύντομα θα βρεθεί λύση.
Η Ζίτσα ζωντανεύει
Η επιτυχία της Φουρνάς, ωστόσο, δεν έμεινε μια μεμονωμένη περίπτωση. Η «Νέα Ζωή στο Χωριό», όπως ονομάστηκε η δράση που έλαβε γρήγορα μεγάλη αποδοχή, άρχισε να ανοίγει τον δρόμο και για άλλες περιοχές της χώρας. Η Ζίτσα Ιωαννίνων και το Κόκκινο Βοιωτίας «υιοθετήθηκαν» από την πρωτοβουλία, ενώ ήδη σχεδιάζονται τα επόμενα βήματα.
Ενδεικτικά, στη Ζίτσα Ιωαννίνων, όπου η πρωτοβουλία εφαρμόζεται πλέον στην πράξη, το ενδιαφέρον των οικογενειών αυξάνεται. Οπως λέει η κυρία Διαμαντή, κατά την έναρξη της δράσης εγκαταστάθηκαν στο χωριό δύο οικογένειες, ενώ μέσα στο καλοκαίρι μετακόμισαν ακόμη τρεις. Μάλιστα, μέχρι το τέλος Αυγούστου αναμένεται να εγκατασταθεί άλλη μία, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό στις έξι. Σήμερα στο χωριό ζουν με τις οικογένειές τους 15 παιδιά!
Η ζήτηση είναι πλέον τέτοια, ώστε τα διαθέσιμα σπίτια να μην επαρκούν. «Στη Ζίτσα τελείωσαν οι διαθέσιμες κατοικίες, ωστόσο υπάρχει ακόμη μεγάλο ενδιαφέρον από τις οικογένειες», θα πει. Ετσι, η αναζήτηση στέγης έχει επεκταθεί και στο γειτονικό χωριό, την Καρίτσα, όπου πλέον προσφέρονται σπίτια σε οικογένειες που ενδιαφέρονται να κάνουν το επόμενο βήμα και να εγκατασταθούν στην περιοχή.
protothema.gr
